» Maandverhaal
*


Elke maand verschijnt hier een kort verhaal, of soms een gedicht, uit een van mijn eerdere bundels. Hierop rust een copyright.
Overnemen is alleen toegestaan na verkregen toestemming van de auteur via de mail en met vermelding van auteur, boektitel, jaar van uitgave en ISBN nummer.


*

Maandverhaal oktober 2020


De kleur oktober

Paul slenterde met waaistappen door het veelkleurig bladtapijt. Schopte telkens een hele rissel van al dat goud en rood en bruin voor zich uit, maar het vochtig blad liet zich snel en zwaar terugvallen op de nog groene grasmat in het park. Af en toe stond hij stil om rond te kijken. Hij had zich toch niet vergist? Of waren er nog meer combinaties van bankje - bij - telefooncel - bij - hertenkamp? Hij zag alleen, verspreid, nog andere houten banken staan. Parkmeubilair, schamperde zijn gedachte over dat modernisme. Maar er leek slechts één telefooncel tot dat meubilair te behoren. Hij draaide zich om en keek terug langs de laan waar hij zojuist doorgelopen was. Die was leeg. Zelfs geen snuffelende hond verstoorde de stille oktobermorgen. Achter het houten hek graasden de herten, gewend aan menselijke aanwezigheid, onverstoorbaar voort. Een ogenblik bleef de man staan om naar de sierlijke dieren met hun zachtmoedige snuiten te kijken. Het leidde zijn gedachten een moment af van zijn onzekerheid. Dan richtten zijn ogen zich opnieuw op de telefooncel, nu aan de overkant van het hertenkamp. Zou hij toch teruggaan en nog vijf minuten wachten? Doorlopen en het hele park rondsjouwen, om alle mogelijkheid tot misverstand uit te sluiten? Weggaan? Dat laatste leek hem bijna lichamelijk onmogelijk. Zijn benen zouden zeker weigeren die opdracht van het hoofdkwartier uit te voeren. Hij kneep zijn ogen dicht en probeerde in te schatten of hij bij rondlopen wel overal zicht op de ontmoetingsplaats zou houden. Het leek hem geen al te gewaagde gok. Er stonden wel wat kalende bomen op het ruime middenterrein waar de herten graasden, maar geen struikgewas dat het zicht belemmerde. Terwijl hij voortliep dagdroomde hij over de jonge vrouw die hij zo vurig hoopte te ontmoeten.

Hij had haar bij vrienden ontmoet, op een verjaardagsfeestje. Ze had zijn aandacht gevangen gehouden vanaf het eerste moment. Wat een mooi, vrouwelijk wezentje! Ze had alles wat een vrouw naar zijn smaak moest hebben. Ja, ook een lekker lijf en een mooi toetje. Maar het was vooral iets van stilte en sereniteit wat haar grote aantrekkelijkheid uitmaakte, had hij voor zichzelf vastgesteld toen het eenmaal was gelukt met haar in gesprek te raken. Ze had een vriendelijke glimlach, half verlegen, half ondeugend, die maakte dat hij zich meteen op zijn gemak voelde. Ze hadden maar weinig gepraat. Ze was met een stel vriendinnen geweest, en er was weinig gelegenheid tot toenadering. Maar hij had het zo weten te draaien dat hij gelijk met dat stel meiden afscheid nam. Hij had haar in haar jas geholpen en haastig, bijna stiekem, een afspraak gemaakt. Die nacht droomde hij van haar, en toen hij wakker werd fantaseerde hij in suikerzoete dagdromen verder. Hij redde haar uit een brandend huis. En even later van een zinkend schip. Hij verjoeg kwaadwillende mannen. Hij deed allemaal dingen die haar bewondering of haar dankbaarheid opwekten, zijn gedachten waren zo dwaas als die van alle verliefde mensen. Diezelfde dag had hij zijn niet meer jarige vriend gebeld om hem uit te horen. Hij was niet veel wijzer geworden. ‘O, je bedoelt Fietje. Die woont vlak achter het hertenkamp. Ja, een leuke meid. Volkomen ongenaakbaar Paul, maar altijd vriendelijk, dat wel.’ Toen hij iets stamelde van een afspraakje, had zijn kameraad spottend gelachen. ‘Ik geloof nooit dat jou wel lukt wat drie dozijn kerels niet voor mekaar kreeg. Maar goed, ik wens je succes.’ Met een nieuw kort lachje had hij opgehangen.
En daar liep onze verliefdeling dus nu, langs het hek van het hertenkamp, te wachten op het opdoemen van dat ene gezicht. Fietje. Zou het een afkorting zijn van Sofie? Toen hij vanochtend wakker werd van de vroege ochtendzon, en tot het besef kwam dat vandaag, vandáág … meende hij dat zijn dag in goudkleur was geschilderd. Het zou zo ‘n zeldzame windstille zonnige herfstdag worden die je je tot in lengte van dagen herinneren kon. Echt een dag voor een eerste afspraakje met een mooie jonge vrouw die maar niet uit je gedachten wilde verdwijnen; misschien de eerste van een eindeloze reeks afspraakjes die een steeds temperamentvoller karakter kregen.
Zo droomde Paul voor zich uit terwijl hij het hertenkamp rondliep, tweemaal, driemaal. Hij merkte niet dat de zon achter een grauw wolkendek verdween. Hij liep en droomde en glimlachte tegen zijn droom. Toen hij voor de derde maal langs de telefooncel liep voelde hij de eerste zware druppels. Het bracht hem terug in de werkelijkheid van alledag. Verdorie, geen overjas, geen plu, en zijn auto stond helemaal aan de andere kant van het park! Hij hoefde niet lang na te denken. Snelbesloten schoot hij de telefooncel binnen. Vanuit zijn overdekte staanplaats zag hij overal om zich heen een grijs regengordijn dichttrekken. Het was een van die buien die lang en dreunend uitregenen, met grote, nagenoeg rechtstandig neervallende druppels door het ontbreken van wind. Voor zover hij de lucht kon zien was die van een loodkleurig grijs. Zijn stemming daalde tot diep beneden het maaiveld. Fietje was niet gekomen, zijn afspraakje was in de soep gelopen. Een hele ochtend verknald; en je voelt je als man zo voor gek lopen met een bloemetje in je hand en niemand om het aan te geven. En tot overmaat van ramp dit noodweer, dat niet binnen enkele minuten voorbij zou zijn. Hij keek schattend naar de loodkleurige wolken. De kleur oktober! dacht hij met enige zelfspot. Plotseling werd hij nijdig. Hij stootte de zware glazen deur open en rende door de regen in de richting van zijn auto. Het boeket smeet hij langs het pad.
Hij heeft Fietje nooit meer ontmoet. Ook niet bij die vrienden waar hij haar voor het eerst had gezien. De herinnering aan haar vervaagde natuurlijk. Maar in latere jaren zorgde hij ervoor dat zijn afspraakjes in de lente of in de zomer vielen, en hij sprak bij voorkeur af in een cafeetje of een restaurant. De kleur oktober was hem niet zo goed bevallen.

*


uit: Vallend Blad,
copyright Lenyvanderley, 2018
uitgeverij. Lecturium, Leiden
ISBN 978-9048-4437-34
NUR 303





[ terug... ]Omhoog

BOEKEN (LABELS)

  • ELK ONDERSTAAND LABEL BEVAT DE TECHNISCHE GEGEVENS VAN EEN BOEK.

De druide van Caledonia

  • Historische roman. 533 pag. Copyright 2005: Leny van der Ley. ISBN 90-809241-40-3.

Tante Tanneke

  • Kinderboek. 233 pag. ISBN 90-700668-59-4. Copyright 2005: Leny van der Ley.

Twee handen vol

  • Schrijvers-collectief De Meer en Meer. Illustr: Joke Vastenouw. ISBN-10: 90-77764-43-7. ISBN-13: 978-90-77764-43-5. Copyright 2006: de auteurs (eigen verhalen) 216 pag.

De Hoofdprijs

  • De Hoofdprijs ea verhalen. 220 pag. Copyright 2006: Leny van der Ley. ISBN-10: 90-77764-60-7. ISBN-13: 978-90-77764-60-2. Haarlem, 2006.

Vrouwen van de Steen

  • Roman. 452 pag. Copyright 2007: Leny van der Ley. ISBN: 978-90-77764-58-9.

Meer dan steen ...

  • De Haarlemse kerken en andere gebedshuizen, vroeger en nu. Historisch onderzoeks-project. Eindred.: Leny Wijnands-van der Ley. Wormer/Haarlem, 2007. ISBN 978-90-78381-07-5. 148 pag. met honderden foto's.

Tanneke / Tijdtrimmer

  • Tante T. en de Tijdtrimmer. Kinderboek. 206 pag. Copyright 2008: Leny van der Ley. ISBN 978-90-77764-92-3.

Canon van Haarlem

  • Hist. Canon van Haarlem. Leny Wijnands, Piet de Rooy. 95 pag. Als serie in H'lems Dagbl. (mei-sep 2008). Uitg. HDC Media. ISBN 978-90-77842-27-0. Haarlem, 2008.

Tanneke / Zwerfbezem

  • Tante T. en de Zwerfbezem. Kinderboek. 160 pag. Copyright 2009: Leny van der Ley. ISBN 978-94-6008-020-3.

De Spaanse heks

  • Roman. 414 pag. Copyright 2009: Leny van der Ley. ISBN: 978-94-6008-059-3.

Sandy vanhet Sterrenduin

  • Roman. 188 p. Copyright 2010: Leny van der Ley. ISBN 978-90-484-1286-0.

Thrillende handen

  • Schrijverscollectief De Meer en Meer. ISBN 978-945-008-081-4. Copyright 2010: de auteurs (eigen verhaal) 254 pag.

De blauwe tegel

  • De blauwe tegel ea verhalen. Verhalenbundel. 256 pag. Copyright 2011: Leny van der Ley. ISBN 978-94-6008-098-2

Vierspan

  • Vier spannende verhalen. Copyright 2011: Leny van der Ley. ISBN: 978-94-6008-126-2. 276 pag.

Lieve Deugd

  • Hist. roman. 256 pag. Copyright 2012: Leny van der Ley ISBN 978-94-6008-130-9.

Tanneke / 7 mijlszeiler

  • kinderboek. 159 pag. ISBN 978-94-6008-148-4. Copyright 2012: Leny van der Ley

Het eiland v. Pep en Lis

  • kinderboek. 111 pag. ISBN 978-94-6008-179-8. Copyright 2013: Leny van der Ley

Kasteelspoken ea

  • Kasteelspoken en andere narigheid. Vier verhalen. 283 pag. Copyright 2013: Leny van der Ley. ISBN nummer 978-94-6008-180-4.

Drakengevecht

  • Roman. 270 pp. Copyright 2014: Leny van der Ley. ISBN:978-94-6008-210-8

Ratatouille

  • verhalenbundel. 229 pag. Copyright 2014: Leny van der Ley. ISBN 978-94-6008-229-0.

Branwen -Ynys Mon

  • Branwen - dochter van Ynys Mon. 268 pag. Copyright 2015: Leny van der Ley. ISBN: 978-94-6008-234-4.

Pep en Lis op vakantie

  • kinderboek, 93 pag. Copyright 2015: Leny van der Ley. ISBN 978-94-6008-257-3

De Wittenburg dynastie

  • Historische familieroman. 177 p. Copyright 2016: Leny van der Ley. ISBN: 978-94-6008-267-2

Gebrandmerkt

  • 25 middeleeuwse verhalen. 260 p. Copyright 2016: GodijnPublishing, Hoorn. ISBN 978-94-92115-19-5.

Lente-perikelen

  • Verhalenbundel. Schrijfgroep Primavera. 191 p. Copyright 2017: de auteurs (eigen tekst). ISBN: 978-94-6008-295-5.

Het Apollo orakel

  • novelle. 136 pag. ISBN: 978-90-484-4278-2. Copyright 2017: Leny van der Ley

Vallend blad

  • Korte verhalen. 137 pag. Copyright 2018: Lenyvanderley. ISBN 978-904-844-3734. NUR 303.

Een huisje in het bos

  • Moordverhaal. Copyright 2018: Leny van der Ley. 116 pag. ISBN: 978-9048-4441-44. NUR 331.

De meiden die...

  • De meiden die op reis gingen om te filosoferen. Novelle. 124 pag. Copyright 2019: Leny van der Ley.

Triade - drie verhalen

  • Drie verhalen over moord en doodslag. 218 pag. Copyright 2019: Leny van der Ley.

De vrouw... geraniums

  • Roman. Copyright 2020: Leny van der Ley 187 pag.

Copyright 2002-2020